WhatsApp Image 2020-11-30 at 4.18.30 PM

کوچینگ چیست؟

کوچینگ، بهترین (شالوده) مفاهیم از مطالب مدیریت، روانشناسی، فلسفه و ورزش را درهم می آمیزد. با آنکه کوچینگ آمیخته ای از دیگر نظام ها را به کار می گیرد، ولی خود به طور متمایز، نظامی است در راه حمایت دیگران برای ایجاد یک زندگی ایده آل.

در حقیقت کوچینگ، فرآیندی گفتگو محور بین کوچ و مخاطبش است تا با ابزارها و مهارت هایی که دارد، کمک کند تا فرد بتواند بهتر ببیند، بهتر فکر کند و تصمیم درست بگیرد.

کوچینگ در ذهن اروپایی ها به معنی “راحت به مقصد رسیدن” می باشد

مقصد

کوچینگ حرفه ای چیست؟ 

فدراسیون بین المللی کوچینگ، سازمانی حرفه ای است که برای تمامی کوچ ها به عنوان عضوی از ICF  – دستورالعمل هایی را تنظیم کرده است. ICF کوچینگ حرفه ای را اینطور تعریف می کند:

کوچینگ نوعی شراکت مستمر جهت کمک به مراجعه کنندگان است که مراجع را به فکر وا می دارد و خلاقیت درونی آن را بیدار می کند تا به نتایج رضایت بخشی در زندگی شخصی و حرفه ای خود دست پیدا کند. در طول روند کوچینگ، مراجعه کنندگان آگاهی بیشتری به پتانسیل خودشان پیدا کرده و با عملکرد خود، کیفیت زندگیشان را بهبود می بخشند.

کوچینگ با هدف رساندن مراجع به یک زندگی رضایتبخش، کوچ و مراجع را وارد گفتگو می کند. به مراجع کمک می شود که هر آنچه برایش مهم است را مشخص کند و ارزش آن را روشن نماید. با راهنمایی مراجع، کوچ؛ مراجع را در تعیین اهداف ارزشمند و دستیابی به آنها یاری می کند و با همکاری وی، مراجع را در رسیدن به این اهداف حمایت می کند.

کوچینگ، در حقیقت یک ارتباط قدرتمند بین مراجع و کوچ است. این دو برای بالا بردن سطح زندگی مراجع با هم همکاری دارند و این فعالیت از طریق گفتگو، پرسش، تنظیم هدف، مسئولیت پذیری و تکنیک های عمومی انگیزشی، مراجع را حمایت می کند تا وی کنترل و مسئولیت موفقیت خود را تحت کنترل بگیرد.

شاخه

تاریخچه کوچینگ 

استفاده روز افزون از اصطلاح کوچینگ از دهه ۱۸۸۰ شروع شد، اما در حقیقت قدمت آن به یونان باستان و حوادث و اتفاقات ورزشی در آتن برمی گردد. می توانید بخش هایی از این اطلاعات را در مقاله دیالوگ افلاطون مطالعه کنید.

در عصر جدید استفاده از این اصطلاح در بیشتر مواقع با ورزش حرفه ای همراه بود. کوچ یا مربی در سال های ۱۸۳۰ در دانشگاه آکسفورد به کار گرفته شد و منظور یک اصطلاح عامیانه برای معلم خصوصی بود. در ابتدای قرن ۲۰ و با توسعه روزافزون صنعت، دیدگاه های متعددی در رابطه با مدیریت بوجود آمد که نیاز به راه حل ها و متخصص های جدیدی داشت. کوچ و کوچینگ یکی از راه حل هایی بود که به سیستم مدیریت اضافه شد.

کوچینگ حرفه ای نیز در اواسط سال ١٩٨٠ میلادی توسط توماس لئونارد (Leonard Thomas) در ایالات متحده آمریکا ایجاد شد. چند کوچ حرفه ای در سال ۱۹۹۵، ICF را به عنوان موسسه ای غیرانتفاعی پایه گذاری کردند تا کوچ های همکار با پشتیبانی از یکدیگر  این حرفه را توسعه دهند.

سه سال بعد درحالی که ICF توسط ۷۰ نفر داوطلب متخصص حمایت می شد و علاقه مندی به این رشته بسیار افزایش یافته بود، ICF جستجوی خود را برای تهیه تاریخچه کوچینگ حرفه ای آغاز کرد و با ایجاد فهرستی از صلاحیت های اساسی و ضوابط اخلاقی مرتبط، استانداردی را در زمینه کوچینگ به وجود آورد. «روند بازبینی رفتارهای اخلاقی» و «هیئت مستقل بازبینی» تأسیس شد و به مشتریان امکان داد تا موارد تخطی از اصول اخلاقی را گزارش دهند.

همچنین ICF برنامه استانداردی را (جهت اعتبارسنجی برنامه های آموزشی ارائه شده توسط انجمن های دیگر  تعریف نمود تا از هماهنگی آموزش کوچ ها اطمینان حاصل کند و مدرک رسمی ICF را ارائه داد که هر سه سال یک بار نیاز به تمدید دارد. تا سال ۲۰۰۰ میلادی، میزان عضوپذیری در سراسر دنیا به ۱۳۰ عضو در ماه افزایش یافته بود و تا اواسط سال ۲۰۱۸ به بیش از ۲۷۰۰۰ عضو رسیده است. هدف ICF ادامه روند افزایش عضویت در این نهاد است تا شیوه و حضوری یکپارچه و نفوذی حرفه ای برای کوچ ها ایجاد نماید.

۳.۶/۵
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin